PROMETHIDION NR 1, 2016

Promethidion nr 1, 2016, projekt okładki: Anna Tosiek, na okładce: Artem Dmytrenko, ,,Figura wahadło", ceramika, 27 cm, 2015

PROMETHIDION

Wydział Rzeźby
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Inicjatywa powołania do życia czasopisma „Promethidion” na Wydziale Rzeźby wypływa z chęci podjęcia wielowątkowej dyskusji na temat sztuki, a przede wszystkim rzeźby uprawianej wśród profesorów, studentów oraz absolwentów Wydziału Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Celem działalności redakcyjnej jest nie tylko przybliżenie społeczności akademickiej sylwetek wyróżniających się studentów, lecz także zaprezentowanie ich twórczości — sposobu rozumienia sztuki, ścieżki rozwoju oraz aktywności artystycznej w ramach studiów, jak i poza uczelnią. Tym samym czasopismo „Promethidion” wyróżnia oraz propaguje ciekawe postawy artystyczne oraz umożliwia czytelnikom konfrontację z twórczością byłych i obecnych studentów Wydziału Rzeźby. Poprzez prezentację ważnych wydarzeń, relacje z plenerów oraz wystaw, magazyn ma szansę stać się prowadzoną przez studentów kroniką Wydziału Rzeźby. Jednym z istotnych założeń czasopisma jest zaaranżowanie przestrzeni do prezentacji wysoko ocenionych oraz wyróżnionych prac dyplomowych na Wydziale Rzeźby, a także publikacja fragmentów pisemnych prac magisterskich dyplomantów.

Zasadność nazwy czasopisma wydziałowego „Promethidion” — norwidowskiego neologizmu będącego tytułem utworu XIX-wiecznego poety, artysty i filozofa — może budzić wątpliwości. Nie tylko w wymiarze mikro, a więc w świetle obecności Pracowni Mistrzowskich o różnorodnym ukierunkowaniu, realizujących odmienne wobec siebie koncepcje rozwoju artystycznego w zakresie działania przestrzennego, lecz także w wymiarze makro — w czasach postmodernizmu oraz imperatywu sztuki nowoczesnej. Tytuł czasopisma wiąże się z chęcią zaakcentowania wartości szczególnie bliskich dziełu rzeźbiarskiemu, rozumianemu jako medium poszukiwania samego siebie w wielomiesięcznym, wyczerpującym zmaganiu z materią, w którym dąży się do doświadczenia wartości absolutnych. Nazwa ma również zwrócić uwagę na istotność działania rzeźbiarskiego w tradycyjnym ujęciu, którego aktualność w dobie postępu technologii, dyskursu antysztuki oraz tak zwanej sztuki społecznie zaangażowanej, często jest podważana. Mimo sugestywnego tytułu, jest to przestrzeń dla studentów z każdej pracowni. Czasopismo ma za zadanie pełnić funkcję informacyjnego zwornika wszystkich pracowni.

Celem zaczerpnięcia tytułu z literatury jest także podkreślenie interdyscyplinarnego charakteru sztuki, która zawiera w sobie nie tylko idee sztuk plastycznych czy nowych mediów, ale również twórczość literacką — prozę i poezję, które nierzadko inspirują do kształtowania relacji między dziedzinami. Szczególnie w trwającym obecnie zalewie słów, gdy granice pojęciowe coraz częściej okazują się być płynne, wielcy myśliciele przeszłych pokoleń nierzadko mogą okazać się najlepszymi przewodnikami. Nie chodzi o negację obecnego, lecz o reaktywację tego, co dziś zapomniane — dającego możliwość odnalezienia chwilowego oparcia w świecie, w którym niweluje się wszelkie granice w imię niczym nieskrępowanej wolności.

Paulina Kotowicz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s