OPWA

OGÓLNOPOLSKA PŁASZCZYZNA WSPÓŁPRACY AKADEMICKIEJ (OPWA)

Strategiczne cele projektu
Międzyuczelniany projekt artystyczno-edukacyjny stawia sobie cele praktyczne i artystyczno-estetyczne. Pośród celów praktycznych wymienić można trzy:

  1. stworzenie ogólnopolskiej (w kolejnych wersjach również międzynarodowej) platformy wymiany idei artystycznych i edukacyjnych powstających na gruncie szkolnictwa artystycznego. Platforma ta służyć ma integracji środowisk akademickich a w konsekwencji wzmocnieniu twórczego potencjału uczelni.
  2. stworzenie platformy dla przepływu twórczych idei pośród najmłodszej kadry akademickiej oraz studentów starszych roczników oraz dyplomantów, którzy stoją przed swoim debiutem na krajowej i międzynarodowej scenie artystycznej.
  3. 3.wykorzystanie dużego potencjału realizacyjnego i edukacyjnego CRP w Orońsku oraz korzystnego położenia tego ośrodka na skrzyżowaniu polskich i europejskich dróg wędrówek twórców.

Cele artystyczno-estetyczne, które w związku z tym, iż realizować je będą placówki akademickie, mają również charakter badawczy i należy je postrzegać w kilku perspektywach czasowych. Krótka, trzyletnia perspektywa zakłada:

  1. rozpoznanie i dokumentację wiodących postaw artystyczno-estetycznych głównych ośrodków szkolnictwa artystycznego.
  2. konceptualizacje i werbalizacje praktyk edukacyjnych w kategoriach współczesnej krytyki artystycznej, estetyki i kulturoznawstwa.
  3. rozwinięcie polemik, na gruncie dokonanych realizacji artystycznych, ich dokumentacji i konceptualizacji, pomiędzy wybitnymi twórcami i pedagogami oraz młodymi adeptami sztuki. Realizacja tego celu zakłada każdorazowe zapraszanie akademickiego krytyka sztuki, filozofa lub estetyka, profesora uniwersytetu.

W dłuższej (pięcioletniej) perspektywie projekt zakłada jako niezbędny aspekt realizacji swych celów, włączenie wymiany z europejskimi uczelniami. Jednym z jego wiodących tematów jest  związek lokalności i uniwersalizmu sztuki europejskiej. W tym wypadku „lokalności” krajowej edukacji artystycznej na tle „uniwersalizmu” idei i treści kulturowych Unii Europejskiej. Pięcioletnia perspektywa przewiduje umieszczenie tematów spotkań uczelnianych w kontekście wiodących tematów dyskursów kulturowych. W dłuższej perspektywie projekt zakłada także stworzenie platformy pracy nad integracją procedur nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego na uczelniach artystycznych. Ściślejsza kooperacja tych procedur pożądana jest zarówno w perspektywie krajowych standardów uniwersyteckich jak i w perspektywie standardów europejskich.

Projekt zakłada interdyscyplinarne spotkania dwa razy w roku (zima lub wiosna i jesień) studentów z Wydziałów Rzeźby oraz innych wydziałów polskich uczelni publicznych wraz z możliwością poszerzenia tego spotkania o gości z zagranicy. Projekt polega na wygenerowaniu problemu przez liderów (kierowników pracowni zaproszonych), a następnie zostanie on przedstawiony uczestnikom (studentom i absolwentom danej uczelni – do trzech latach po studiach.

Postawiony przez liderów problem będzie implikował rozważania teoretyczne, które mogą wzbogacić spotkanie o refleksję z innych obszarów wiedzy, tj. np.: socjologia, filozofia, fizyka, muzyka i innych, o ile ich obecność wyda się uzasadniona. Generalnie chodzi o zreflektowanie problemu w wielu kontekstach, co stanowić może pretekst do kreacji i konkretnych realizacji uczestników w trybie warsztatowym. Zatem oprócz liderów i ich asystentów oraz studentów i absolwentów w projekcie biorą udział naukowcy reprezentujący daną dziedzinę nauki, a zaproszeni przez liderów oraz Prof. Jana  Stanisława Wojciechowskiego, członka Rady Programowej CRP, czuwającego nad teoretyczną i merytoryczną  stroną  projektu.

Spotkaniom towarzyszą od samego początku kuratorzy (dwóch) wybierani na okoliczność konkretnego spotkania (uzgodnieni z liderami), których zadaniem będzie przyglądanie się powstającym pracom oraz przygotowanie wraz z uczestnikami wystawy  wieńczącej każdorazowe spotkanie. W pierwszej kolejności ma ona miejsce w CRP (przestrzeń wewnętrzna i ewentualnie zewnętrzna pozostaje do uzgodnienia). Następnie pokazywana ona będzie w przestrzeniach uczelni partycypujących w projekcie. (możliwe różne wersje w zależności od warunków lokalowych).

Eulalia Domanowska

 

RAFAŁ RYCHTER (WYDZIAŁ RZEŹBY, ASP WARSZAWA) O PROJEKCIE:


„Rewitalizacja wtórna w czasach nadprodukcji” − zderzenie czasów i postaw twórczych przy jednoczesnym zachowaniu problemu ciągłości w sztuce.

Propozycja ta ma na celu skonfrontowanie rzecz, miejsc, zachowań nieaktualnych (wtórnych) z czasem teraźniejszym i współczesną narracją artystyczną. To, co może wydarzyć się na styku tego „zderzenia czasów” może okazać się ciekawą propozycją biorąc pod uwagę możliwość obserwacji różnych postaw, osobowości oraz środowisk w odniesieniu do tego samego problemu.

„Formowanie myślokształtów” − dzieło sztuki jako organizacja myśli.

Problem ten ma na celu przedstawienie w jakim obszarze myśli funkcjonuje dzisiejszy artysta. Z jednej strony jak dzieło samo w sobie organizuje myśli, a z drugiej gdzie i w jaki sposób dzisiejszy twórca ich poszukuje. Czy możliwe jest odnalezienie i opisanie wewnętrznych algorytmów w sztuce. Być może przyszły zbiór tematów związanych z myślokształtami da się połączyć po kolejnych edycjach w jeden ciąg myśli dających jakieś rozwiązanie, którego dzisiaj nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Było by dobrze gdyby kolejni twórcy pozostawali w dialogu z poprzednikami tworząc ciąg przyczynowo-skutkowy.

 

PATRYCJA BARKOWSKA


Patrycja Barkowska

Inspiracją do stworzenia pracy była kaszubska tabakiera, wykonana z krowiego rogu. Niewielką formę powieliłam w materiale ceramicznym. Sam proces odciskania ceramiki miał dla pracy symboliczne znaczenie. Rogarstwo uprawia obecnie niewielu artystów. W czasach dominacji kultury masowej i powszechnego konsumpcjonizmu trudno przewidzieć, czy język i tradycja kaszubska zdołają przetrwać. Podczas pleneru, odciskając ceramiczne tabakiery, chciałam stać się rzemieślnikiem, a następnie z wykonanych odcisków stworzyć kompozycję rzeźbiarską — nową jakość, która nobilitować będzie wartości i kulturę wyniesioną przeze mnie z rodzinnego domu.

Patrycja Barkowska

Patrycja Barkowska, bez tytułu, ceramika, OPWA, CRP w Orońsku, marzec 2015

 

EWA DĄBROWSKA


Ewa Dąbrowska

Dzisiaj, w czasach kiedy nieustannie zasypywani jesteśmy reklamami, przedmiotami i bodźcami, zatracamy własny smak, a rzeczy proste, naturalne przestają na nas działać i nas zadowalać. Indywidualne JA więdnie i zanika. Dla podkreślenia absurdu zabiegów, jakimi posługują się wielkie firmy nastawione na zysk za wszelką cenę, gdzie wytwór masowej produkcji reklamowany jest za pomocą wizji ekologiczności i indywidualizmu, skonstruowałam billboard pokryty mchem, który ustawiłam na tle naturalnego krajobrazu. Mech i inne rośliny rosną wszędzie dookoła nas, ale wielu ludzi nie jest w stanie zwrócić uwagi na nic, co nie zostało „opakowane”.

Ewa Dąbrowska

Ewa Dąbrowska, „Zielony billboard”, OPWA”, CRP w Orońsku,  marzec 2015

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s